॥ શ્રી સ્વામિનારાયણો વિજયતે ॥

ભગવાન સ્વામિનારાયણનાં

॥ વચનામૃત ॥

ગઢડા મધ્ય-૭: દરિદ્રીનું

મહિમા

યોગીજી મહારાજ કહે, “ગઢડા પ્રથમનું ૧૪મું વિચારવું. ગઢડા મધ્ય ૭મું શાસ્ત્રીજી મહારાજના અંગનું વચનામૃત. આવાં વચનામૃતો વાંચવાં, વિચારવાં અને સિદ્ધ કરવાનું તાન રાખવું. ત્યારે મોટા રાજી થાય.”

[યોગીવાણી: ૧૮/૩]

Yogiji Mahārāj said, “By remaining in the company of a Motā-Purush, one’s affection for the body is eradicated and one attains the virtue of devotion with servitude (dāsatva-bhakti). To behave with servitude is one of the divine virtues of God. When one attains this virtue, one becomes complete. One should contemplate on the words of Vachanāmrut Gadhadā I-14. Vachanāmrut Gadhadā II-7 was Shāstriji Mahārāj’s favorite Vachanāmrut. One should read such Vachanāmruts, contemplate on them and develop a strong resolve to imbibe them. As a result, the Motā-Purush becomes pleased.”

[Yogi Vāni: 18/3]

મહિમા

યોગીજી મહારાજ કહે, “બે વચનામૃત સિદ્ધ કરવાં જેવાં છે. મધ્યનું ૭ અને છેલ્લાનું ૧૧ – સીતાજીના જેવી સમજણ... બધાં વચનામૃતો ખબર ન પડે, પણ પોતાનાં અંગનાં વચનામૃત શોધી રાખવાં ને તે સિદ્ધ કરવાં.”

[યોગીવાણી: ૨૯/૪૫]

Yogiji Mahārāj said, “Two Vachanāmruts are worth imbibing in one’s life: Vachanāmrut Gadhadā II-7 and Gadhadā III-11 - An Understanding Like that of Sitāji… One may not understand all the Vachanāmruts, but one should always refer to their favorite Vachanāmruts that they are inclined to and imbibe their words.”

[Yogi Vāni: 29/45]

નિરૂપણ

મધ્યનું ૭મું વચનામૃત વંચાવી યોગીજી મહારાજે કહ્યું, “સાધુતાના ગુણ શું? ખમવાના, સહનશક્તિના, સમર્થ થકા જરણા કરવાના. મુક્તાનંદ સ્વામીએ વિકાર ટાળવાનો ઉપાય મહારાજને પૂછ્યો ત્યારે મહારાજે કહ્યું કોઈ મોટા સંત હોય તેની અતિશય સેવા કરે અને પરમેશ્વરની આજ્ઞામાં મંડ્યો રહે, તો પરમેશ્વરની કૃપા થાય અને વિકારમાત્ર ટળી જાય. મુક્તાનંદ સ્વામી જેવા સર્વોપરી સાધુતાના ગુણે યુક્ત સાધુને પણ મહારાજે કોઈ મોટા સંત બતાવ્યા. એવા મોટા સંત કોણ હશે? તે જ ગુણાતીત! અતિશય સેવા શું? હદ ઉપરાંત સેવા. આજ્ઞામાં જેમ કહે તેમ ટૂક ટૂક. સંશય રહિત. વાસીદું વાળતો હોય ને સંસ્કૃત ભણવાનું કહે; ને ભણતો હોય, વિદ્વાન હોય ને વાસીદું વાળવાનું કહે. સેવા સંતની કરી ને દૃષ્ટિ પરમેશ્વરની પડે. મુદ્દો એ છે કે સંતની સેવાથી જ ભગવાનની કૃપા થાય છે અને વિકાર ટળે છે.”

[યોગીવાણી: ૨૪/૧૨૮]

After having Vachanāmrut Gadhadā II-7 read, Yogiji Mahārāj said, “What are the qualities of a sādhu? To tolerate. To tolerate and remain humble despite having power. Muktānand Swāmi asked Mahārāj about the means to eradicate vicious natures and Mahārāj replied, ‘If one intensely serves a great Sant and obediently perseveres in his observance of the injunctions of God, then God will look upon one with an eye of compassion and one’s vicious natures will be eradicated.’ Muktānand Swāmi was endowed with the highest virtues of a sādhu, yet Mahārāj showed him a great Sant. Who is that great Sant? That Sant is Gunātit. What is intense service? It is to perform service beyond limits. Diligently obeying any command exactly without any doubts. For example, one who applies cow dung (a menial task) is told to learn Sanskrit. One who is studying and is a great scholar is told to apply cow dung. (One would not question.) One served the Sant but earned the grace of God. The key point is that only by serving the Sant does one receive the grace of God and will have their vicious natures eradicated.”

[Yogi Vāni: 24/128]

નિરૂપણ

યોગીજી મહારાજને પ્રશ્ન પુછાયો, “દોષ કેમ ટળે?”

ત્યારે યોગીજી મહારાજ કહે, “મધ્યનું ૭મું વરાનામત. જે વૈરાગ્યહીન હોય તે તો જે મોટા સંત હોય તેની અતિશય સેવા કરે અને પરમેશ્વરની આજ્ઞામાં જેમ કહે તેમ મંડ્યો રહે. પછી પરમેશ્વર તેને કૃપાદૃષ્ટિ કરે, તો વિકારમાત્ર ટળી જાય. અને સાધને કરીને તો બહુકાળ મહેનત કરતાં કરતાં આ જન્મે અથવા બીજે જન્મે ટળે. અતિશય સેવા કરે તો કૃપા થાય. કૃપા થવા માટે આ એક જ ઉપાય છે.”

[યોગીવાણી: ૨૫/૨૦]

Yogiji Mahārāj was once asked a question, “How can flaws be eradicated?”

Yogiji Mahārāj replied, “Vachanāmrut Gadhadā II-7. If one who lacks vairāgya intensely serves the great Sant and obediently perseveres in one’s observance of the injunctions of God, then God will look upon one with an eye of compassion, and one’s vicious natures will be eradicated. In comparison, if one were to endeavor in other ways, those vicious natures may be eradicated after great efforts over a long period of time either in this birth or another birth. By intensely serving the Sant, one receives the grace of God. This method is the only way to receive such grace.”

[Yogi Vāni: 25/20]

નિરૂપણ

યોગીજી મહારાજ કહે, “અમારી એવી કઈ ક્રિયા છે, જેમાં તમને મનુષ્યભાવ આવે છે? જો હું ધારું તો નીચે સૂઈ જાઉં; મારું શરીર દુખે નહીં. ઠંડે પાણીએ નહાઉં. જમું જ નહીં. હાથ-પગ ન દબાવરાવું, તો પણ કાંઈ ન થાય. અમે દેહના ભાવ જણાવીએ પણ તે માનવા નહીં. ને જણાવીએ નહીં તો પછી તમને સેવા ક્યાંથી મળે? મધ્યનું ૭ અને ૫૯ વચનામૃત પ્રમાણે સેવાથી જ વૃદ્ધિ પમાય. એટલે તમને હાથ-પગ દબાવવાની, નવડાવવાની, રસોઈ કરવાની સેવા આપીએ છીએ. નહીં તો તમે બેસી રહો તો વૃદ્ધિ પામો નહીં. તમે કહો તો હું તમારી પાસે કોઈ સેવા કરાવું નહીં. દિવ્યભાવમાં વર્તું. પણ સેવા વિના વૃદ્ધિ પમાતું નથી. તમારે શું ભડકો જોવો છે? તો સ્વામીને કહું, ‘બધા યુવકોને ભડકો દેખાડો,’ તો દેખાડે. પણ સકામ થઈ જવાય. માટે જ્ઞાનની સ્થિતિ ઇચ્છવી.”

[યોગીવાણી: ૧૦/૧૧૫]

Yogiji Mahārāj said, “Which actions of ours do you perceive as human-like? If I desire, I can sleep on the floor and my body would not ache. I would bathe with cold water. I would not eat. I would not allow my arms and legs to be massaged, and yet nothing would happen. Hence, we might show body-conscious traits, but one should not believe them as such. If we did not show this, how would you have an opportunity to serve?

“As per Vachanāmrut Gadhadā II-7 and Gadhadā II-59, only by performing service will one progress. Therefore, I offer you the opportunity to massage my arms and legs, to bathe me, and to cook my food. Otherwise you will sit idly and never progress. If you wish, I will not ask you to perform any service. I would behave in divinity. But one cannot excel without performing service. Do you all want to see a blaze of light? If so, I will ask Swāmi (Shāstriji Mahārāj) to show you a blaze of light. He will show it. But then you will become sakām (have desires to see such things). Hence, one should desire the spiritual state of knowledge.”

[Yogi Vāni: 10/115]

નિરૂપણ

યોગીજી મહારાજ કહે, “મોટા સત્પુરુષ મળે અને તેની સેવામાં જેમ કહે તેમ મંડ્યો રહે તો વાસના ટળે, ત્યારે જ નિર્વાસનિક થાય. સાધના કરીને નિર્વાસનિક થવાય ખરું, પણ એ ઝાડવાં જેવું, એમાં કાંઈ સુખ નહીં. એમાં ઋષિમુનિઓને દેશકાળ લાગ્યા. માટે આત્યંતિક કલ્યાણની વાત જુદી છે. તે સારુ મધ્ય ૭ સિદ્ધ કરવું પડે.”

આ વાત ગુણાતીતાનંદ સ્વામીએ સ્વામીની વાતોમાં કરી છે: સ્વામીની વાત ૧/૧૩૮: “સાધને કરીને કદાપિ નિર્વાસનિક થવાશે તો પણ શું પાક્યું? ને તેણે કરીને શું ફળ છે? એ તો ઝાડવાં જેવો છે. ને ભગવાનની નિષ્ઠા છે ને વાસના છે તો પણ તેની શી ફિકર છે ને તેનો શો ભાર છે?” ઇત્યાદિ બહુ બળની વાત કરી.

[યોગીવાણી: ૨૨/૨૮]

Yogiji Mahārāj said, “When one attains the association of the Satpurush and perseveres in performing service as per his command, one’s worldly desires are eradicated. One can become free from worldly desires and attachments through spiritual endeavors, but it is similar to trees - there is no happiness in this. (i.e. Trees have no desires; hence, we can say they are nirvāsanik, but they cannot experience the bliss of God and the Sant.) Moreover, the sages were affected by adverse circumstances despite performing spiritual endeavors. So, the means for ultimate liberation are different. Therefore, one needs to perfect Gadhadā II-7.”

This talk has been mentioned by Gunatitanand Swami in Swamini Vat: 1/138.

[Yogi Vāni: 22/28]

નિરૂપણ

ગઢડા મધ્ય ૭માં પરમેશ્વર કૃપાદૃષ્ટિ કરીને જુએ. એ પર યોગીજી મહારાજે કહ્યું, “સંતમાં રહીને કૃપાદૃષ્ટિ કરે. વિકારના ભૂકા થઈ જાય. સંત કહે તેમ એમની સેવા કરે તો રાજીપો થાય.”

[યોગીવાણી: ૨૭/૯૫]

Vachanāmrut Gadhadā II-7 mentions God looking with an eye of compassion. Regarding this, Yogiji Mahārāj said, “God resides within the Sant and looks upon with an eye of compassion. Consequently, one’s vicious natures are crushed. If one serves the Sant as per his commands, one will receive his rājipo.”

[Yogi Vāni: 27/95]

SELECTION 
TYPE SQLSTATE[HY000] [1203] User anirdesh_dbuser already has more than 'max_user_connections' active connections